Post Description

In Return of the King: The Fall and Rise of Elvis Presley zijn we qua superlatieven weer terug bij af. Glunderend vertellen Bruce Springsteen, Billy Corgan en Conan O’Brien, allemaal fans van ‘The King’, over Presley's comebackconcert in 1968. Daar begint de film ook mee, om daar vervolgens na een omweg van 45 minuten weer bij terug te keren. Naar die beroemde avond toen Presley zich na een aantal mindere jaren (hij moest in dienst en speelde in weinig succesvolle films) herpakte. Hij ging weer terug naar zijn roots; naar de rock en gospel die hij maakte toen hij veertien jaar eerder, halverwege de jaren vijftig, doorbrak.
Return_of_the_King__The_Fall_and_Rise_of_Elvis_Presley_n_00_57_47_03
42 procent van de Amerikanen keek naar dat optreden. En zag Presley volledig in het leer. Naar verluidt had hij dat afgekeken van Jim Morrison, de voorman van The Doors. Maar dat zit niet in de documentaire. Wel is filmmaker Jason Hehir (The Last Dance) in staat om Presley's jeugd in het armzalige zuiden van de Verenigde Staten weer op te rakelen. Wie zich ook maar enigszins in het leven van de zanger heeft verdiept weet dat soort dingen wel. Return of the King: The Fall and Rise of Elvis Presley is niets nieuws onder de zon. Een portret van een grote ster wiens carrière zonder die vervelende manager Colonel Parker misschien wel anders had kunnen lopen.